“Atmosferische ruimtes in zwart, wit en grijs. Een blik die naar binnen valt, waar afwezigheid gewicht krijgt en spanning ontstaat in wat nog moet verschijnen.”
Chris Timmerman is een Belgische kunstenaar. Hij werkt als fotograaf, schilder en graficus, maar tekenen vormt zijn kern en zijn constante. Zijn beelden ontstaan vanuit aandacht, observatie en traagheid. Niet om exact te registreren, maar om atmosfeer zichtbaar te maken op het moment dat kijken stilvalt. Zijn werk opent geen verhalen, maar velden van aanwezigheid. De ruimte wordt een plaats van inkeer, waar beweging vertraagt en het oog leert luisteren. Hier krijgt het niet-zichtbare een vorm van nabijheid.
Helena (Leen) Poupeye is onafhankelijk curator en schrijver. In haar werk staan ontmoeting, beleving en verbondenheid centraal. Ze ontwikkelt tentoonstellingen in gebouwen met een eigen geschiedenis en ziel, waar kunst geen object wordt, maar een ervaring die zich langzaam ontvouwt. Stiltebezoeken en workshops maken deel uit van haar missie: ruimte creëren voor aandacht, vertraging en innerlijke resonantie. In haar teksten verweeft zij deze benadering tot een uitnodiging om niet alleen te kijken, maar werkelijk aanwezig te zijn. Kunst wordt zo een plaats van inkeer en uitwisseling, waar mensen elkaar ontmoeten voorbij woorden, in stilte, in waarneming, in gedeelde ervaring.
De tekeningen van Chris Timmerman hebben iets fotografisch, maar zijn volledig analoog, lichamelijk, tastbaar. Houtskool werkt hier als licht: het onthult door te verduisteren.
Het zwart is niet leeg. Het is gelaagd, ademend, broos.
Zoals bij oude fotografie lijkt het beeld langzaam te ontstaan uit de duisternis.
